Espectrometría de Masas

A unidade de Espectrometría de Masas comprende:

A espectrometría de masas é unha técnica analítica baseada na química dos iones en estado gaseoso. Como en moitas outras técnicas de análises o propósito básico dun espectrómetro de masas é converter a mostra en produtos medibles que indiquen a estrutura da molécula orixinal. Neste caso os produtos formados son iones gaseosos cuxas masas e abundancias relativas constitúen o espectro de masas. Como se pode deducir da breve descrición anterior a técnica tería, en principio, o inconveniente de ser de carácter destrutivo, aínda que dada a gran sensibilidade dos detectores utilizados unha mostra de 1 mg é normalmente suficiente para proporcionar a masa molecular dun composto, fornecendo ademais información estrutural e cuantitativa.

A adaptación da espectrometría de masas cunha técnica cromatográfica (especialmente a cromatografía de gases) data da década dos anos 70. Esta adaptación revolucionou a análise de mesturas complexas de compostos orgánicos por causa de que une as características de alto poder de resolución que lle dá a cromatografía de gases coa da alta sensibilidade que lle dá o espectrómetro de masas adaptado. O desenvolvemento das columnas capilares producido nos anos 80 incrementou aínda máis a capacidade de resolución da cromatografía de gases e como consecuencia a cromatografía de gases-masas (GC-MS) converteuse no método máis poderoso para a identificación e cuantificación de moléculas orgánicas relativamente apolares.

Comezando na década de 1980 e en maior medida na de 1990 a E.M. ten xogado un papel cada vez máis importante nas ciencias biolóxicas, porque se desenvolveron dous novos métodos de ionización: Electrospray (ESI) e matrix assisted laser desorption/ionization (MALDI). Permiten medir as masas moleculares de proteínas, oligosacáridos e DNA.